Vanmorgen had ik mijn eerste echte 'les', van Marjolein Kruize. Ik was een kwartiertje eerder bij de paarden om ze te voeren. De nieuwe roosters op de hooibakken werken zó goed dat de paarden bijna geen hooi meer eten, en dat is natuurlijk niet de bedoeling. Ik heb de roosters er tijdelijk afgehaald, zodat de paarden even lekker konden schransen. Daarna probeerde ik Almirante te pakken, maar hij liep steeds weg. Ik maakte er een beetje een spelletje van door hem nu zelf ook weg te jagen, dat werkte gisteren ook goed. Intussen kwam Marjolein en zij nam het een beetje van me over: ze liet Almirante door de paddock lopen en joeg hem weg als hij ging eten, dat zou namelijk een beloning betekenen. Omdat A zich steeds verstopte achter C en Q, spande ik het touwtje dwars door de paddock, met de twee bruine paarden aan de ene kant en vosje A aan de andere kant. Dat ging een stuk beter. Je zag al heel snel dat A zijn aandacht erbij hield (binnenoor schuin naar achteren) en dat hij ging ontspannen (hoofd lager, kauwen/likken en briesen). Hij reageerde heel goed op de kleinste signalen van Marjolein, net als bij Lena gisteren. Stoppen, omdraaien, stappen en draven, het zag er prachtig uit. En na een kwartiertje ofzo kon ze 'm probleemloos aaien. Eerst vond hij het wel wat spannend, maar dat was heel snel over. Het zag er naar uit dat hij het heerlijk vond om zo geaaid te worden, hij stond op rust met z'n hoofd laag. Ik ben erbij gaan staan en heb 'm een hele tijd staan aaien. En daar hebben we het bij gelaten. We hadden best wel het halster om kunnen doen, maar voor nu was het prima zo.
In drie kwartier had ik de paddock uitgemest en opgeruimd, dat ging lekker snel. Daarna was het tijd om even met Almirante aan de slag te gaan. Ik vond het best spannend, helemaal alleen. Eerst spande ik het touwtje dwars door de paddock en ik had meteen Almirante aan de goede kant. Het ging eigenlijk vanaf het begin goed, hij liep goed rond en ook het stoppen en omdraaien ging netjes. Af en toe draaide hij met z'n hoofd naar de buitenkant om in plaats van binnenom, geen idee hoe ik dat kan sturen, maar dat komt nog wel. Na een tijdje liet ik hem halthouden en liep ik rustig op hem af. Dat was nog wat voorbarig kennelijk, want hij liep weer weg. Zo ging het een paar keer en na een minuut of twintig kon ik rustig bij hem blijven staan. Ook kon ik zonder problemen alle vier z'n hoeven optillen, dus ook achter! Op een gegeven moment liep ik een stukje bij hem vandaan, A bleef stilstaan en keek me aan met een blik die ik nog niet eerder gezien had, heel ontspannen, open en ook een beetje afwachtend. Ik werd er heel blij van om hem zo te zien, en hij was ook zo ontzettend mooi. Hij was wat natgeregend en in de zon stond hij helemaal te dampen. Dat was het voor vandaag.
Omdat Marloes gisteren niet kon uitmesten, lag er vandaag een dubbele hoeveelheid mest, en nog kleddernat ook. Ik had beloofd dat ik er drie kruiwagens uit zou scheppen, maar uiteindelijk heb ik er vijf gedaan en alles opgeruimd.
Eerst maakte ik de roosters weer vast in de hooibakken en toen heb ik het grootste deel van de paddock uitgemest. Inmiddels was het al tegen half elf en echt wel tijd om iets met Almirante te gaan doen. Ik spande het touwtje weer door de paddock en maakte met behulp van een prikpaaltje een vierkant bakje. Daar heb ik maar vijf minuten gelopen met Almirante, want het was toch behoorlijk blubberig. Ik besloot hem mee te nemen naar de bak. Zonder veel moeite kon ik het leidtouw over z'n hals doen en hem meenemen naar de plek waar het halster lag, dat ik ook makkelijk om z'n hoofd kon doen. In de bak spande ik het touwtje op ongeveer een derde van de bak, en stuurde Almirante de 'ring' in. Het begon te regenen en ik zag aan Almirante dat hij het niet fijn vond, hij liep met z'n hoofd helemaal naar beneden tegen de regen (zag er wel erg mooi uit hoor!). Uiteindelijk ben ik misschien maar tien minuten met hem bezig geweest, lopen en stoppen en draaien, dat ging best goed, maar we werden allebei kleddernat. Tegen de tijd dat hij weer in de paddock bij de hooibak stond, werd het weer droog, grrrrrr. Nou ja, zo erg was dat ook niet, want toen heb ik nog twee kruiwagens mest uit de paddock geschept.
Vanmiddag heb ik eerst nog wat hooi opgeruimd uit de paddock en toen heb ik wel een uur met Almirante in een vierkantje in de paddock doorgebracht. Eerst rondlopen en stoppen enzo, later ook naar te toe sturen. Hij ging steeds beter richting mij staan, dus met z'n achterhand naar buiten. Ik heb hem een heleboel keer staan aaien, ook met het halstertouw, dat vindt hij nog steeds eng. Een keer deed ik het halstertouw over z'n hals en toen ging hij ervan door. Daarna is het me nog twee keer gelukt om het touw rustig over z'n hals te leggen en een stukje met hem aan het halstertouw te lopen. Maar zonder halstertouw loopt hij ook heel zoet met me mee. En uiteindelijk heb ik hem nog heeeeel lang staan aaien, ik kon gewoon niet van hem afblijven. Het werd al donker, maar juist in dat magere avondzonnetje zag hij er zo prachtig uit, met z'n teddyvachtje, dat bijna rood glansde.
Na een dramatische nacht waarin ik maar een paar uur geslapen heb omdat Febe steeds moest overgeven, gingen Lena en ik pas laat naar Bergen. Eerst mestte ik de helft van de paddock uit bij de stallen, zodat Lena alvast met Almirante aan de slag kon. En terwijl ze met hem bezig was, deed ik de rest van de paddock. Het was heerlijk buiten, de zon scheen en het was een graad of vijf, maar windstil en dus niet koud. Nadat Lena genoeg gedaan had met A heb ik ook nog wat met hem losgewerkt, en ik moet zeggen, het ging super! We hadden ook een iets ruimer vierkant gemaakt, dat was fijner dan de krappe rechthoek die ik van de week maakte.
En nadat we zo een tijdje getut hadden, zijn we weer naar huis gegaan, helemaal voldaan.
Het ging erom spannen of Febe naar de peuterspeelzaal zou gaan of niet, maar gelukkig voelde ze zich goed genoeg EN wilde ze zelf heel graag. Dat was fijn, anders had ik mijn les van Marjolein moeten afzeggen.
Eerst de hooibakken gevuld en de twee 'gepimpte' hooibakken (met grotere gaten in de roosters en een makkelijker schuifsysteem om de roosters in- en uit te doen) buiten gezet, we zien wel hoe dat gaat werken ...
Om kwart voor tien kwam Marjolein. We besloten om in de bak te gaan werken en spanden een touwtje om A te pakken, dat ging vlekkeloos. Marjolein vond trouwens dat hij beter uit zijn ogen keek (opener, dat was mijzelf ook al opgevallen) en dat hij er jonger uit zag, dat vond ik leuk om te horen.
Eenmaal in de bak maakten we daar een vierkant, wel een stuk groter dan in de paddock, en toen mocht ik laten zien wat ik geoefend had. Het was wel anders, zo'n grotere ruimte, maar het ging best goed. Stappen, draven, van hand veranderen ging prima. Het laten stoppen was lastiger, ook omdat hij met z'n neus in het gras dook, maar het lukte toch wel een paar keer. Ik leerde wat basiszaken als volgorde van aanwijzingen: kijken - wijzen - drijven - touwtje. Ook de plaats waar ik sta is heel belangrijk, Almirante is erg gevoelig en reageert snel, ook als ik op de verkeerde plaats sta.
Tenslotte hebben we geoefend met galopperen! Dat viel niet mee hoor, maar na een paar keer ging het wel. Het ging vooral om het aanspringen in galop, het in galop blijven hebben we nog niet gedaan.
O ja, een paar keer tijdens het halthouden/omdraaien kwam Almirante uit zichzelf naar me toe! Dat was op zich niet de bedoeling, maar nu mocht het wel, juist omdat het naar mij toekomen nog niet zo gemakkelijk gaat.
En toen Marjolein weg was, heb ik hem nog een tijd staan aaien, eigenlijk het leukste van alles, hoewel, het loswerken zelf is ook heel erg leuk.
Dat was een paardvrij weekje zeg, ik ben zelf ook ziek geweest, dus woensdag ben ik weer terug in bed gekropen in plaats van naar de paarden te gaan. Nu gaat het wel weer.
Vanmorgen eerst de paddock uitgemest, hooi opgeveegd en hooibakken gevuld. Toen was het tijd om Almirante te 'vangen'. Ik was van plan om hem zonder touwtje te spannen het halster om te gaan doen, en even leek dat te gaan lukken, maar hij ging toch snel aan de wandel. Vervolgens heb ik hem twee rondjes door de paddock laten lopen. Daarna zette ik hem stil en draaide hij zijn hoofd naar me toe. Toen kon ik zo naar 'm toe lopen en het touw over z'n hals doen. Klaar!
We gingen naar de bak, waar ik weer een touwtje spande, net als maandag. Ik merkte al snel dat hij vuur in z'n pootjes had, want hij begon meteen rond te galopperen. Eerst maar even uitrazen. Het kostte nog wel moeite om hem in stap te krijgen, maar uiteindelijk lukte dat wel. Ik had mezelf als doel gesteld om hem op beide handen een rondje stap, een rondje draf en een rondje galop te laten doen, en na wat oefenen lukte dat! Ik was best trots op ons!
Wat opviel was dat Almirante het eerste kwartier met z'n hoofd naar buiten gericht liep, alsof hij mij geen blik waardig keurde. Hij liep wel veel te kauwen en te likken en ook af en toe te briesen, maar vooral met z'n hoofd naar buiten toe. Pas na een tijdje ging hij rechter lopen en ook meer met zijn hoofd naar beneden. Echt super.
O ja, was helemaal vergeten te vermelden dat hij elke keer als hij naar me toe kwam lopen, ietsje dichter bij kwam. Op het laatst naderde hij me tot een meter afstand!
Vanmorgen zouden Marloes en ik, samen met de vader van Marloes, grindtegels gaan halen in Oudkarspel. Daar waren we om elf uur precies. De grond was flink bevroren en de tegels zaten stevig vast, maar met vereende krachten lukte het om dertig tegels los te krijgen en met de bus van de vader van Marloes naar Bergen te brengen. Daar stopte mijn bijdrage aan deze klus, want het was ijzig koud en Febe huilde onophoudelijk en wilde graag naar huis. Geen doen dus, helaas, want ik had wel zin in een zwaar klusje.
Ik heb nog wel even Almirante 'gevangen' om hem met de andere paarden in de bak te zetten. Dat deed ik weer op dezelfde manier als gisteren: twee rondjes laten lopen, stoppen en touw om z'n hals. Daarna in de bak nogmaals, om hem weer het halster om te doen dat ik net afgedaan had, zodat Marloes hem gemakkelijker kon pakken. Hij lijkt het nu echt te gaan snappen. Ik ben heel blij dat ik een andere manier heb om hem te pakken dan met een touwtje. Makkelijker en beter.
Het was een heerlijke paardenochtend! Eerst bracht ik Ardy en de meiden naar het zwembad, om vervolgens zelf door te rijden naar Bergen. Almirante was erg aaibaar, vanaf het eerste moment dat ik er was, dat voorspelde makkelijk 'vangen'. Maar eerst uitmesten en opruimen enzo, daar was ik een uur mee zoet.
En inderdaad, ik kreeg Almirante echt zonder problemen te pakken, dat was geweldig. Hij deed nog één stapje terug toen ik naast 'm ging staan, maar ik stapte rustig met hem mee en hij bleef staan.
En de bak hebben we een kwartiertje losgewerkt, dat ging redelijk. We hebben op beide handen stap, draf en galop gedaan, maar hij bleef nog steeds naar buiten kijken. Het laatste deel liep hij ook niet lekker, dus toen heb ik het maar erbij gelaten, tijd voor een wandelingetje buiten. Voordat ik de weg op ging, heb ik z'n nieuwe sieraad omgedaan, een prachtige kralenketting van www.rhythmbeads.eu. Die stond 'm harstikke mooi en hoewel ik eigenlijk verwachtte dat hij wat angstig zou zijn voor de belletjes die eraan zitten, viel dat reuze mee.
We wandelden een stuk de weg op, en al snel merkte ik dat Almirante niet zo'n zin had en koppig stil bleef staan. Jammer, want hij liep hartstikke ontspannen achter me aan. Ik ben in totaal nog geen tien minuten met 'm op pad geweest, terwijl ik wel een tijdje langer had willen wandelen. Afijn, niet teveel tegelijk willen, dat valt niet altijd mee ...
Vanmorgen had ik mijn derde les van Marjolein. Ik was vastbesloten om Almirante 'gewoon' het halster om te doen, maar hij dacht daar anders over. Dan maar eerst even twee rondjes door de paddock jagen.
We gingen weer loswerken met hem. De nadruk lag nu op overgangen maken van stap naar draf en andersom. Galop hebben we een paar keer gedaan, maar dat viel niet mee. Ik heb in ieder geval geleerd dat ik bij het aandrijven naar galop mijn bekken NIET naar achteren moet doen, maar juist naar voren.
Een volgende opdracht was het maken van de overgangen op een vooraf opgegeven plek, dat ging eigenlijk harstikke goed. En ten slotte oefenden we nog met halthouden. De eerste keer dook hij meteen met z'n hoofd in de bladeren om te gaan knabbelen, maar daarna bleef hij toch vaak even staan. Het hoefde ook maar heel even, en daarna weer weg in stap.
Genoeg oefenstof voor de komende week of twee weken, ik weet niet wanneer mijn volgende les is.
Toen Marjolein weer weg was, heb ik A teruggezet in de paddock en ben ik voor het eerst met mijn hoefmesjes en vijl in de weer geweest. Terwijl A lekker aan het hooi stond te knabbelen en ik het touw losjes vasthield (dat gaat beter dan vast zetten), heb ik bij alle hoeven de steunsels een stukje weggesneden. Van z'n voorhoeven heb ik ook een heel klein stukje gevijld. A vond de vijl erg spannend en dook naar achteren, maar toen ik eenmaal met z'n hoeven bezig was, gaf hij er niets om.
Het miezerde toen ik naar Bergen reed, maar eenmaal daar, werd het droog en later op de ochtend ging zelfs de zon nog schijnen, het was prachtig mooi!
Eerst uitgebreid de paddock uitgemest en opgeruimd en toen was het tijd om iets met Almirante te gaan doen. Hij ging eerst weer weglopen en na twee rondjes kon ik hem het halster omdoen. Ik vind deze methode veel leuker dan een touwtje spannen!
We hebben een half uur losgewerkt en het ging weer geweldig goed. Ik oefende van alles dat ik maandag ook geleerd had: overgangen van stap naar draf en andersom, in galop aanspringen (tot twee keer toe gooide ik het einde van het touw in zijn richting, maar toen had hij het echt wel door en sprong hij met een soort bokkesprong in galop, echt leuk om te zien) en heel veel halthouden. Hij liep wel scheef, meestal tenminste, dus met z'n hoofd naar de buitenkant, al zag ik ook af en toe dat hij zijn hoofd iets meer naar binnen draaide. Hopelijk is dat een kwestie van oefenen ...
Tussen het lopen door was er natuurlijk tijd om uitgebreid te aaien en te knuffelen, dat vindt hij volgens mij best fijn (anders loopt hij wel weg, toch?).
En ten slotte besloot ik (moest er wel lang over nadenken) om eventjes op z'n rug te klimmen. Helaas voor mij bleef hij niet stilstaan tijdens het opklimmen (zonder zadel en met touwhalster), dus dat was eventjes spannend. Daarna heb ik beide kanten op een paar rondjes gestapt. Het omwisselen van het touw naar de andere kant van zijn hals ging niet zo netjes, waardoor het bij zijn hoofd bleef hangen. Dat vond hij niet leuk en even leek het erop alsof hij ervandoor zou gaan, maar uiteindelijk bleef hij toch min of meer rustig. Een héééél kleine test als allerlaatste: hoofd beetje omhoog en zachtjes klikken met m'n tong -> tölt! Natuurlijk verleert hij dat niet zo snel.
Almirante at z'n emmer muesli leeg in de bak en ging daarna lekker liggen rollen in het zand. Hij had ook best hard gewerkt, in ieder geval zat er meer vaart in dan de andere keren, dat was ook heel leuk, beetje pit erin.
Tjonge, ik bof maar weer met het weer, weer zo'n stralende ochtend. Heerlijk om poep te scheppen en hooi te vegen en om daarna nog een half uur met Almirante in de bak te werken. Hij deed 't geweldig! Het aanspringen in galop ging steeds beter en het stoppen ook. Soms probeerde hij nog wel ervandoor te glippen, maar hij was het grootste deel van de tijd heel gehoorzaam en reageerde uitstekend op mijn signalen.
O ja, ik kreeg 'm zo te pakken in de paddock, hij deed nog wel een paar stapjes van me weg, maar ik hield m'n arm om z'n hals en daarna bleef hij staan.
Samen met Lena en Febe eerst de paarden hooi gevoerd en daarna nog even Almirante in de bak gewerkt. Lena deed 't grotendeels zelf en het ging hartstikke goed. Almirante reageert super op Lena's signalen, mooi om te zien. Aan het einde heeft ze nog even zonder zadel en met touwhalster gereden terwijl ik A vasthield.
Het was een prachtige kortste dag van het jaar, en samen met Lena (en zonder Febe, wel zo gemakkelijk) heb ik eerst de paddock uitgemest en netjes gemaakt. Lena ging al eerder zelf weer aan de slag met Almirante en het ging nog beter dan gisteren. Almirante doet het zo goed bij haar, ik blijf me erover verbazen. Toen ikzelf nog even met A bezig ging, hebben we nog een boel keer het aanspringen in galop geoefend, dat gaat ook steeds beter.
Lena heeft ook nog even gereden.
Vanmorgen had ik Lena en Noortje mee. Lena liet aan haar zien hoe goed ze kon loswerken met Almirante, die we nu zelfs zonder halster met alleen het touw om z'n hals naar de bak gebracht hadden, zo zoet. Het ging prima met haar, maar toen ik aan de slag wilde, ging het niet zo lekker meer. Ik kon me ook niet zo goed concentreren met publiek erbij. Almirante had wel zin en ging heerlijk galopperen , zo te zien had hij er zelf echt lol in.
Aan het einde heeft Lena nog even (zonder zadel natuurlijk) gereden en ook een stukje helemaal zonder mij, met het halstertouw rondgeknoopt als teugel. Het gaat steeds beter!
En weer was Lena mee, ze krijgt echt de smaak te pakken! Eerst ging ik alle hooibakken die buiten staan voorzien van een schuifmogelijkheid voor de roosters. Dat was een hele klus.
Na even met Almirante losgewerkt te hebben, gingen we foto's maken voor de kerst-nieuwjaarswens. Ik had van Marloes een rendiermuts geleend om Almirante op z'n koppie te zetten. Dat leek me erg spannend, maar na een minuut of vijf oefenen, liet hij het probleemloos toe en ging hij zelfs op rust staan. Hieronder een selectie van de foto's die ik genomen heb:
Speciaal voor de kerst ging het hele gezin mee. Ardy ging als een bulldozer te keer in de paddock en mestte hem drie keer zo snel uit als ik, maar de restjes waren voor mij, dat was nog heel veel werk. Lena liet zien hoe goed ze met A kon loswerken en ten slotte ging ik nog 'even snel' het nieuwe zadel passen. Helaas hadden we geen tijd meer om er even op te zitten, we werden verwacht aan het kerstdiner in Haarlem. Bovendien had Febe het helemaal gehad, ze had ijskoude handjes en wilde graag weer weg. Morgen lekker rustig samen met Lena ...
Het was een prachtige en zonnige tweede kerstdag. Lena en ik deden eerst wat loswerk en daarna namen we uitgebreid de tijd om het nieuwe zadel rustig op Almirantes rug te leggen. Het ging nu beter dan gisteren. Hieronder zie je hoe het staat (ik weet nog niet of de pad ook blijft, hij is wat lang).
Zoals je ziet, ben ik met Lena nog even buiten geweest, eerst aan de lijn, maar eenmaal op de terugweg, heb ik haar met Almirante losgelaten. Dat ging hartstikke goed, op die ene keer na dat A toch wat hard richting huis wilde en Lena hem niet goed om durfde te draaien. Gelukkig liep het allemaal goed af en heb ik A daarna maar weer vastgeklikt.
Vandaag was de turbo-mestdag. Eerst waren met met alle zussen en aanhang en kinderen in Schoorl wezen wandelen en aansluitend gingen Bo en ik naar de paarden. In twintig minuten hebben we samen de paddock uitgemest. Helaas was er geen tijd meer om nog iets te doen met Almirante, maar een dagje rust kon eigenlijk ook geen kwaad.
Heerlijk helemaal alleen in de vrieskou. Ik had mijn mestdienst geruild met gisteren, dus hoefde ik geen poep te scheppen, nog fijner. Ik deed Almirante z'n halster en z'n ketting om en ging aan het werk in de bak. Het ging redelijk goed, redelijk, omdat het teruggaan van draf naar stap en van stap naar halthouden niet zo geweldig goed ging. Verder ging het prima hoor. Halverwege ging ik even 'spelen' met de zwarte pad van het zadel. Eerst hield ik de pad dubbelgevouwen bij hem in de buurt en meteen liep hij angstig weg. Dan kwam ik weer dichterbij, totdat hij weg wilde lopen, en dan stopte ik snel weer. Na een minuut of vijf was hij al een stuk minder bang en kon ik 'm zelfs aanraken met de pad. Toen hetzelfde verhaal met een opengeklapte pad, dat was dus weer nieuw en erg spannend. Maar ook nu kon ik al heel snel dichterbij komen en 'm aanraken met de pad. En kort daarna legde ik de pad zomaar op z'n hals, en op z'n kont, en op z'n rug. Dat ging perfect dus! Hij stond zelfs op rust erbij. Voor de volledigheid heb ik het zadel ook nog op z'n rug gelegd en hem er even mee gelongeerd. Ik vind 't prachtig mooi staan, alleen is de pad te lang. Morgen een Parelli pad passen, ben benieuwd of die kleiner valt ...
Hierna nog even losgewerkt, maar A had er niet zo'n zin meer in en stopte steeds, terwijl hij vragend naar me keek of ie naar me toe mocht komen, de schat.
Hoewel ik wat ziekig was, wilde ik wel graag m'n les van Marjolein door laten gaan, dus na een paracetamolletje ging het wel weer wat beter. Lena was ook mee, dat was een grote fout, want ze had gehoopt op ook les voor haar en dat ging dus niet door. Maar goed, les dus. Eerst het zadel passen, daar was ze helaas niet zo enthousiast over. Het sloot niet goed aan, al kon dat ook zijn omdat ik vergeten was de singel mee te nemen ...
Verder weer lekker losgewerkt, geleerd hoe je met de stand van je schouders nog meer en beter kunt laten zien wat je bedoelt. Dat was wel nodig, want vooral het stoppen ging niet zo goed. Dat ging nu een stuk beter. Het half uur was zó voorbij, helaas.
En als beloning mocht Almirante daarna het weiland op! De andere paarden natuurlijk ook, en zij hoefden er niets voor te doen. Het had flink gevroren al een paar dagen en het land was lekker hard. Ze vonden het heel fijn, en ook wel een beetje onwennig.
Vanmorgen heb ik alleen de paarden weer in de wei gezet en verder niets gedaan. Het was prachtig mooi in het land, met de rijp op het gras, echt een winters plaatje.
Een prachtige laatste dag van het jaar! Weilanden vol rijp, een waterig doorkomend zonnetje, een graad of vijf onder nul, maar door de afwezigheid van wind heel erg aangenaam.
Eerst mestte ik de paddock uit en zette Quando en Chajero buiten. Almirante moest nog even wachten, we ging aan het werk. Het loswerken ging heel goed, daarna heb ik weer met de pad 'gespeeld', het gaat echt steeds beter, hij vindt het alleen in het begin nog eng, maar daarna kan het hem weinig meer schelen.
Na een minuut of twintig heb ik hem ook in het land gezet, voor een paar uurtjes bevroren grassprietjes knabbelen. Tja, je zult het maar lekker vinden.